Idee buddyjskiego spokoju, równowagi i opanowania są dość popularne w naszym zwariowanym, zabałaganionym świecie, który żyje w wiecznym pośpiechu. Nic w tym dziwnego, że wielu z nas potrzebuje ucieczki do teorii zen czy medytacji. A bazowymi elementami buddyjskich nauk są spokój i prostota w każdej dziedzinie życia.

Zen stawia wymagania. Zarówno podejściu do życia, jak i sztuce, religii czy sposobie zachowywania się. Wymaga, aby wszystko było piękne. Piękno natomiast równoznaczne jest z prostotą, oszczędnością, skromnością. Człowieka zen otaczać ma niewyszukany kształt, delikatne barwy, proste linie i nieskomplikowane słowa. Zminimalizowane zdobnictwo, motywy zaczerpnięte z przyrody i stonowane warstwy kolorystyczne – to wszystko jest w założeniach zen pięknem i szlachetnością.

Filozofia ta potwierdza, więc, że piękno tkwi w prostocie i mimo pędu świata zachodniego stara się podążać za sensem tego zdania. W praktyce oznacza to często życie skromne, ubogie, gdyż wymaga ono większego wysiłku niż epatowanie blichtrem i przepychem.